Το Ιερό Μυστήριο του Γάμου
Η ένωση δύο ανθρώπων με την ευλογία του Θεού και τη μυστηριακή υπόσταση που τελείται στον Ορθόδοξο Ναό αποκαλείται Γάμος. Γάμος είναι η εν Χριστώ κοινωνία δύο προσώπων, ως κοινή απόφαση ζωής, να ενωθούν με τα δεσμά του, με κέντρο και στήριγμα το Χριστό και την αγία Του Εκκλησία.
Ο άνδρας πρέπει να αγαπάει την γυναίκα του κι αντιστρόφως, όπως αγάπησε ο Χριστός την Εκκλησία Του, δηλαδή όπως αγάπησε τον πεσμένο στην αμαρτία άνθρωπο κι "ενηνθρώπησε ίνα ημείς θεοποιηθώμεν" κατά τον Μέγα Αθανάσιο.
Ο Γάμος σήμερα όσο ποτέ άλλοτε περνάει κρίση. Και η κρίση εντοπίζεται από πολλούς ως σημείο των καιρών. Όμως η βαθιά ουσία της κρίσης έγκειται στο γεγονός ότι ο εγωισμός των ανθρώπων δεν δίδει τόπο στην ταπείνωση και την ανοχή του ενός προς τον άλλο. Ο Γάμος δεν είναι εύκολη υπόθεση. Δεν είναι απόφαση μιας στιγμής. Μάλλον είναι απόφαση δια βίου. Για τον λόγο αυτό επειδή δεν μπορεί να εννοηθεί απόφαση με επιπολαιότητα ή πρόσκαιρο προχειρότητα, καλό είναι η απόφαση για το μυστήριο του γάμου να διακρίνεται για τη σοφία και τη σύνεση της.
Πολλοί νέοι ξεκινούν τη ζωή τους με το μυστήριο του γάμου χωρίς να έχουν ενωθεί ψυχικά. Ενώ αντιθέτως σωματικώς έχουν παραγνωρισθεί. Το σώμα, δηλαδή η σάρκα, δεν συμβαδίζει και με το πνεύμα. Έτσι άλλο είναι η ώρα της σάρκας που διαρκεί λίγο χρόνο και άλλο η συμβίωση που διαρκεί το υπόλοιπο και μεγαλύτερο μέρος της ημέρας.
Ο Γάμος δόθηκε στον άνθρωπο για τη σωτηρία του και όχι για τον κολασμό του. Πρωτίστως τους νέους καλό είναι να τους διακατέχει ή αλληλοεκτίμηση και ο σεβασμός. Κάποιος άγιος γέροντας συμβούλευε ένα μελλοντικό ζεύγος, απευθυνόμενος πρώτα προς το νέο είπε: "Όταν βλέπεις τη γυναίκα σου πρέπει να τη σέβεσαι, όπως σέβεσαι κάποια Αγία που βρίσκεται αγιογραφημένη σε εικόνα". Και όταν απευθύνθηκε προς τη γυναίκα της είπε: "Και συ παιδί μου όταν βλέπεις τον άνδρα σου να τον τιμάς, όπως όταν προσκυνάς την εικόνα κάποιου Αγίου". Με το παραπάνω παράδειγμα καταλαβαίνουμε ότι πρωταρχικό στοιχείο στο γάμο είναι ο σεβασμός, η εκτίμηση και η εν Χριστώ αγάπη του ενός προς τον άλλο. Καλό είναι να υπάρχει στο γάμο και Πνευματικός Πατέρας.
Συνήθως οι νέοι όταν είναι να παντρευτούν φροντίζουν για όλες τις λεπτομέρειες του γάμου, εκτός από το θέμα της σωτηρίας τους που είναι και το πιο απαραίτητο θεμέλιο για τη στερέωση του νέου τους σπιτικού. Και τούτο συνίσταται στην ανεύρεση Πνευματικού. Η ύπαρξη του Πνευματικού στο γάμο σώζει! Και δεν είναι υπερβολή. Σώζει εκείνος ο Πνευματικός που αγρυπνεί και δεν αφήνει να μαζεύονται σύννεφα στο γάμο.
Αποτέλεσμα της αγάπης στο γάμο είναι και η τεκνογονία. Ζευγάρια που αφήνουν το θέμα αυτό στο Θεό χαίρονται τη χαρά της τεκνοποιίας. Ο Θεός όμως πολλές φορές χαρίζει τέκνα σ' όσους είναι "ταπεινοί τη καρδία". Στους φτωχούς (στους ταπεινούς) δίδει περισσότερα παιδιά για να τους οδηγήσει γρηγορότερα στον Παράδεισο εξαιτίας της επίγειας παίδευσης που απαιτεί η ανατροφή. Στους πλούσιους (σε όσους είναι υπερήφανοι και αλαζόνες) δίνει λιγότερα παιδιά επειδή είναι σκληρόκαρδοι κι εγωιστές.
Ο Γάμος δεν είναι όμως μόνο η παιδοποιία, είναι πρωτίστως η ευτυχής συμβίωση δύο ανθρώπων κάτω από το θέλημα του Θεού. Υπάρχουν για παράδειγμα ζεύγη στα οποία ο Θεός δεν χάρισε παιδιά. Κι αυτά όμως τα ζευγάρια ζουν το γάμο τους με ευτυχία, αλληλοκατανόηση κι αγάπη. Ασχέτως εάν δοκιμάζονται με την ατεκνία.
Ο Γάμος δια της ευλογίας της Εκκλησίας είναι ο μόνος που αναγνωρίζει ο Θεός. Εκείνοι που αποφασίζουν την τέλεση πολιτικού γάμου αυτομάτως ξεκόβουν ή μάλλον διαγράφονται εγωιστικά από μόνοι τους από τη ζωή της Εκκλησίας. Και φυσικά όσοι τελούν πολιτικό γάμο εκ πεποιθήσεως, όχι εξ ανάγκης, δεν μπορούν να γίνουν ανάδοχοι σε βαπτίσεις, ούτε παράνυμφοι σε γάμους που τελούνται σε Ορθόδοξους Ναούς.
Τέλος, ο Γάμος είναι από κοινού συνύπαρξη, ανοχή, υπομονή, σήκωμα θλίψεως και στενοχώριας. Ταυτόχρονα είναι κοινή μετοχή στις χαρές και τις ευτυχίες. Ο Γάμος θεωρείται επιτυχημένος κατά το τέλος της ζωής των ζευγαριών, όταν βίος και των δύο είναι ανεπίληπτος και χριστιανικός. Ο στίχος "Κύριε, ο Θεός ημών δόξη και τιμή στεφάνωσων αυτούς" της ακολουθίας του γάμου συνιστά την πεποίθηση της Εκκλησίας μας ότι οι δύο νέοι πού προσέρχονται στο μυστήριο αξίζουν στεφάνια εξαιτίας της αγνότητας και του αγώνος που πέτυχαν μέχρι το γάμο τους.